थोरै थोरै रिस अनी
यो एउटा सडकको कथा हो
थाहा छैन
ओराली लागेको हरिणको चाल भो
मैले बोल्नै भएन
मन पराउने हजार भेटिन्छन्
कस्को अब फेरी
कहिले छायाँ सँग लडे
अझै पनि लजाउछौ
तिम्रो याद आउँदा अचेल
यो ज्यानले रोज्यो तिमीलाई
युगौँ युग बाँच तिमी
टुटि गयो रहर मेरो
तिम्रोलागी ज्यान दिन्छु
तिम्रो आगमनले फेरी
सुन पगाल्न भन्दा धेरै गार्हो
रोएर बसौकी खरानी घसौकि









0 commentaires